Daar is ik weer. Heb het busy gehad daarom nog niet op mijn blog geschreven. Last sunday was me daddy op bezoek, gezellie hoor. Lekker huggen en op schoot zitten. Daddy tot volgende keer.
Gisteren weer sensation. Ik heb gebarkt tot ik schor was. Mocht niet naar outside van me Deventer mammie. Me friend Arty mocht wel naar outside en die barkte ook zijn keel schor. Er liep veel schorriemorrie in de street, allemaal met sticks en schreeuwen over Joden of zoiets. Me Deventer mammie was afraid dat ze onze car in elkaar zouden slaan en is met barking Arty naast de car gaan staan. Tante Inge heeft verslag gedaan van de ravage in de city, want ze moest met de bike door het oorlogsgebied, waar de heddluu (police in Welsh heb ik van ze gelearned) zich aan het terugtrekken was. Daarom mochten we 's nachts Arty en ikke mee naar the station om Kim op te halen. Daddy, ik heb de train van dichtbij gezien, hoor. We hebben hard gewalkt naar de station, want we were the bodyguards voor Kim. Je weet nooit welke gekken nog op de streets lopen. Tot next time, misschien heb ik een slomere week.
Kusjes en hugs voor alle lieverds die ik ken.
Stuur door
Dit is niet OK